miércoles, 22 de junio de 2011

O Pladiga 2011 mantén os medios humanos e materiais e incorpora melloras organizativas e técnicas na loita contra o lume


 MEMORIA

 ANEXOS

 MAPAS


O Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia de 2011 foi presentado polo conselleiro do Medio Rural e o director xeral de Montes, e será avaliado o vindeiro luns polo Consello Forestal, antes de ser sometido ao Consello da Xunta.

O seu obxectivo xeral é reducir ao mínimo posible os danos ecolóxicos, económicos e sociais producidos polos lumes forestais na nosa Comunidade.Está prevista a mobilización de 6.052 persoas en tempada de máximo risco e o emprego de preto de 40 medios aéreos e uns 300 en terra.

Como novidades deste ano salientan o emprego de avións lixeiros para tarefas de coordinación, a mellora do Índice de Risco Diario de Incendio (Irdi), o levantamento con GPS do perímetro de todos os lumes e a utilización, en probas, dun novo aditivo para mellorar a eficacia da auga na extinción.

O conselleiro do Medio Rural, Samuel Juárez, e o director xeral de Montes, Tomás Fernández-Couto, presentaron hoxe en rolda de prensa o Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia (Pladiga 2011), que o vindeiro luns será analizado no seo do Consello Forestal de Galicia –órgano consultivo e asesor da Administración Forestal– e que a vindeira semana será sometido ao Consello da Xunta.

Na presentación, Samuel Juárez explicou que o Pladiga 2011 presenta unha continuidade, nas súas liñas fundamentais, con respecto ás últimas campañas. Así, tanto os medios humanos como materiais son semellantes aos empregados o pasado ano 2010 e tan so se introduciron algúns axustes para mellorar o operativo.

O obxectivo xeral deste plan é reducir ao mínimo posible os danos ecolóxicos, económicos e sociais producidos polos lumes forestais na nosa Comunidade Autónoma. Ademais, mantéñense practicamente os obxectivos complementarios establecidos o pasado ano, no sentido de non superar a media de 3 hectáreas de superficie afectada por lume e, en canto ao tamaño dos incendios, manter o número dos maiores de 25 hectáreas por baixo do 2% do total e a porcentaxe daqueles menores de 1 hectárea por riba do 70% do total.

Todo isto mantendo tamén o obxectivo de reducir o número de lumes e a superficie queimada total con respecto da media dos últimos dez.

Dispositivo humano e material

No Pladiga 2011 está prevista a mobilización de 6.052 persoas en tempada de máximo risco (en 2010 foron 6.085). Estes seis milleiros amplos de profesionais contra os lumes forestais terán ao seu dispor este verán, na temporada de máximo risco, 39 medios aéreos, entre os propios da Xunta e os que aporta o Estado e os diferentes Corpos e Forzas de Seguridade, aos que cómpre engadir outros medios do Exército de dispoñibilidade compartida con outras comunidades autónomas.

En terra, o Pladiga 2011 recolle uns 300 medios de loita contra o lume, entre os que cabe salientar as 156 motobombas do SPDCIF (Servizo de Prevención e Defensa contra os Incendios Forestais) da Xunta.

Novidades

O titular de Medio Rural explicou as principais novidades do Pladiga 2011, salientando o emprego de avións lixeiros para tarefas de coordinación, a mellora do Índice de Risco Diario de Incendio (Irdi), o levantamento con GPS do perímetro de todos os lumes e a utilización, en probas, dun novo aditivo para mellorar a eficacia da auga na extinción.

Avións lixeiros

En relación co uso de avións lixeiros, segundo explicou Juárez, a súa incorporación ten como principais vantaxes un dobre rendemento e autonomía de voo (2 horas helicópteros / 4 horas avións) e a metade de custo, o que permite ao tempo unha xestión eficaz e eficiente en materia orzamentaria, Ademais, multiplícase por tres o seu servizo de coordinación, ao non precisar tempo de espera en terra tras repostar (poden volver ao servizo de maneira inmediata tras repoñer combustible, porque non precisan agardar, como ocorre cos helicópteros, para refrixerarse).

Como consecuencia das dúas vantaxes anteriores, presentan unha terceira, que sería o incremento da súa operatividade nas labores de coordinación na prevención e extinción o que proporciona maior eficacia e seguridade para todo o operativo.

Índice de Risco Diario

Outra das melloras introducidas no Pladiga atinxe ao Índice de Risco Diario de Incendio (Irdi). O titular de Medio Rural sinalou que este indicador fíxose máis sensible á hora de considerar o vento como factor de risco non só para a ignición, senón tamén para a propagación do lume. Deste xeito, refórzase o seu papel como instrumento de prevención.

O Irdi, cuxa actualización é diaria, ten en conta variables coma as condicións de seca dos últimos meses, semanas e días –e de xeito particular o estado das matogueiras, o pasto e os chamados combustibles mortos (tanto os grosos coma os medios ou mesmo os finos)–, así como as condicións do vento (e o efecto da súa propagación), de tal xeito que se formula en 5 rangos, que miden o risco desde o nivel “baixo” ata o “extremo”, gradación que se expresa, tamén, nun código de cores.

Localización e perímetro dos lumes

Na súa comparecencia, Samuel Juárez avanzou tamén que Medio Rural dispón xa de información xeo-referenciada de todos os lumes rexistrados en Galicia durante o ano 2010, e estanse incorporando os de 2011, feito no que a nosa Comunidade é pioneira dentro de España.

Tódolos técnicos e axentes da Consellería dispoñen de cadanseu dispositivo GPS, para realizar este labor.

Engadiu o conselleiro que neste mesmo ano se comezará a distribuír esta inxente información (a máis precisa, dispoñible tecnicamente, para determinar a localización e os perímetros afectados polo lume) a tódolos organismos e administracións encargadas de controlar o uso dos solos queimados.

Deste xeito será posible que os incendios permanezan delimitados e visibles (tanto a súa localización xeográfica precisa como a superficie afectada), malia que os solos se rexeneren e a cuberta vexetal se recupere e será posible un control máis eficaz da utilización dos solos queimados, tal e como establece a normativa.

Maior eficacia na extinción

Samuel Juárez deu a coñecer tamén que nesta campaña de alto risco de lumes a Consellería vai probar como se desenvolve no operativo de extinción un novo aditivo que mellora sensiblemente a eficacia da auga na loita contra os incendios.

O conselleiro explicou que este produto compórtase como axente retardante e extintor da combustión e que ten dúas formas posibles de acción. Unha a curto prazo, disolto en auga, aplicada directamente ás lapas no ataque ao lume e outra, como retardante a longo prazo, xa que aplicado sobre a vexetación mantén durante varios días a capacidade de inhibir a combustión. Neste sentido, pode ser utilizado como cortalumes dentro das operación de extinción.O aditivo xa foi probado con éxito noutras latitudes e en Galicia de maneira experimental.Outra vantaxe que ofrece é que permite economizar ata en un 30% o consumo de auga.

lunes, 13 de junio de 2011

Luz verde a Lei de Montes de Galicia

agalega.info - Videos das noticias dos informativos da TVG


A Lei de Montes fomenta a xestión forestal a partir dun aproveitamento sostible e integral da súa riqueza 

  • Dado que o 97% da propiedade forestal é privada, particular ou veciñal en man común, establécese un marco claro que aporta seguridade xurídica aos propietarios forestais, auténticos protagonistas no marco da xestión forestal sostible
  • A norma, analizada hoxe no Consello da Xunta, regula de xeito amplo e pormenorizado todo o relativo á ordenación, planificación, defensa e aproveitamento do monte galego e busca reducir o tradicional minifundio da propiedade forestal
  • Ordena os aproveitamentos forestais optimizando as diversas actividades e usos que permite o monte (madeira, pastoreo, caza, biomasa, froitos, etc)
  • Por primeira vez regúlanse de maneira clara e simple, nunha única disposición, as distancias mínimas que teñen que cumprir as novas repoboacións forestais respecto doutros cultivos e de fincas, edificacións e instalacións, entre outros

A Lei de Montes elaborada pola Consellería do Medio Rural e analizada hoxe polo Consello da Xunta ten por obxecto establecer un réxime xurídico estable que se adecúa á realidade galega e dá resposta ás continuas demandas que formulan os distintos axentes vinculados ao sector forestal. Define polo miúdo as competencias das administracións públicas; clarifica o réxime xurídico dos montes e refire as distintas tipoloxías de propiedade forestal; impulsa instrumentos de planificación forestal, a través de plans de ordenación dos recursos forestais (PORF); define os distintos tipos de aproveitamentos do monte e regula as infraestruturas forestais e a cadea monte-industria.


O texto legal, cuxos detalles foron explicados polo presidente da Xunta e o conselleiro do Medio Rural na rolda de prensa posterior ao Consello, contempla tamén o relativo ás accións e instrumentos de fomento forestal (SOFOR); aborda ademais os recursos xenéticos forestais, a defensa fitosanitaria e a educación, divulgación, formación e investigación e introduce modificacións na Lei de prevención de incendios que favorecen o seu cumprimento e aplicación.

Importancia forestal de Galicia

A Lei de Montes quere contribuír a poñer en valor a importancia do sector forestal para a nosa Comunidade e o lugar esencial que ocupa Galicia nesta materia, como indiscutible primeira potencia forestal de España e unha das máis importantes de Europa.

Neste sentido, na exposición de motivos lémbrase que dúas terceiras partes do territorio galego son forestais, e que a superficie forestal arborada representa o 48% do total do territorio galego, superando os 1,4 millóns de hectáreas e producindo anualmente máis de 7 millóns de metros cúbicos de madeira, a mesma cantidade que todo o Reino Unido ou que Italia e Bélxica xuntas.

No inicio do texto lexislativo ponse o acento, ademais, na importancia ambiental do noso monte, insistindo en que unha parte significativa da Rede Galega de Espazos Naturais Protexidos (polo tanto en Rede Natura) se atopa en terreos forestais, e recórdase que o monte é un espazo que determina en gran medida a paisaxe e a identidade da nosa Comunidade.

Propiedade privada

Por outra banda, signifícase que a gran maioría dos montes e terreos forestais galegos son de propiedade privada, incluíndo os chamados de varas, abertais, de voces ou de fabeo (propiedade de varias persoas, consonte ao costume), entre os que cabe incluír a figura tipicamente galega dos montes veciñais en man común, como propiedade privada de natureza xermánica especial colectiva. Con respecto a esta última, advírtese que esta lei non desenvolve o seu réxime xurídico ao considerarse que debe manter, como ata agora, unha singularidade normativa específica acorde co seu réxime xurídico, no marco definido polo Estatuto de Autonomía de Galicia.

Estrutura da lei

A Lei de Montes estrutúrase nun título preliminar; doce títulos (con 146 artigos en total); cinco disposicións adicionais; nove transitorias; unha derrogatoria e catro derradeiras, incorporando dous anexos nos que se relacionan as especies forestais de crecemento lento e, por primeira vez nunha única disposición, as distancias mínimas que teñen que cumprir as novas repoboacións forestais.

En  primeiro lugar, establécense os dereitos dos propietarios dos montes recoñecendo a súa función social. No apartado das competencias das administracións públicas inclúese o Consello Forestal de Galicia.

Reducir minifundismo

Defínese tamén a clasificación dos montes en función da súa titularidade e do seu réxime xurídico, diferenciando os montes públicos dos privados e detallando as distintas tipoloxías, cunha mención especial dos públicos e da figura do deslinde (delimitación dos perímetros dos montes), importante para afondar no obxectivo de reducir o minifundismo forestal.

Na Lei dise que o deslinde poderá ser promovido pola Administración ou a instancia dos propietarios ou titulares de dereitos sobre as parcelas. Detállase o procedemento e establécese que o deslinde aprobado e firme supón a delimitación do monte e declara con carácter definitivo o seu estado posesorio, a reserva do que puidera resultar dun xuízo declarativo de propiedade.

Parcelacións

En relación coa organización da propiedade, o artigo 69 establece límites ás parcelacións, divisións ou segregacións, de tal xeito que non se poderán realizar nin autorizar cando o resultado sexan parcelas de superficie inferior a 15 hectáreas. Do mesmo xeito, a efectos de obter axudas públicas, esixirase que os procesos de concentración parcelaria en terreos forestais cumpran, entre outros requisitos, o de dispoñer dunha superficie mínima, no ámbito a concentrar, de polo menos 15 hectáreas.

Actividade forestal
Concrétase tamén o concepto de “actividade forestal” como aquela relativa á conservación, mellora e aproveitamento dos montes (madeira, biomasa, pastos, caza, cogomelos, aromáticos, froitos). As modificacións entre os usos forestais e agrícolas son consideradas como cambios de actividade por esta Lei. Ademais, establecese que en terreos afectados por incendios forestais, non se poderá producir un cambio de uso nun período de 30 anos.

Os cambios de actividade forestal a agrícola, para a mellora da viabilidade das explotacións agrarias, e viceversa (da actividade agrícola á forestal), poderanse realizar cunha serie de cautelas que se establecen na propia norma. Así, por exemplo, no primeiro caso regúlase que o cambio en superficies maiores de cinco hectáreas será necesaria a autorización da Administración forestal e, naquelas poboadas de matogueiras ou especies do xénero Acacia poderase facer previa comunicación en terreos de ata quince hectáreas, sendo precisa a autorización para superficies maiores. Nas modificacións de actividade agrícola a forestal, só poderán forestarse os terreos agrícolas que non formen parte dun banco de terras ou instrumento semellante, e cando cumpran algún dos seguintes supostos: Que linden con terreos forestais, cando se utilicen frondosas caducifolias; que constitúan enclaves agrícolas de ata cinco hectáreas utilizando as especies das superficies limítrofes ou frondosas caducifolias ou que se destinen a plantacións forestais para determinados froitos (noces, cereixas, castañas ou similares).

Tamén se contemplan supostos especiais para os montes veciñais en man común, cuxos cambios de actividades estarán condicionados á modificación e aprobación do seu proxecto de ordenación; para espazos naturais, nos que existe a obriga de contar coa autorización da Dirección Xeral de Conservación da Natureza; para zonas de concentración parcelaria que deberán ter en conta o plan de ordenación de cultivos ou forestal.

Regúlanse tamén as repoboacións forestais e as súas condicións, prohibindo expresamente aquelas realizadas co xénero Eucaliptus naquelas superficies poboadas por determinadas especies de crecemento lento (un total de 23 diferentes coníferas e frondosas que se especifican no anexo I), incluso con posterioridade ao seu aproveitamento ou afectación por un lume forestal.

As novas repoboacións a partir da entrada en vigor desta norma deberán cumprir unhas distancias respecto doutros cultivos, así como de fincas, instalacións, etc., que se recollen no anexo II da Lei [Xúntanse ambos anexos].

Ordenación dos montes

O texto lexislativo dedica un capítulo á planificación e ordenación forestal, articulándose os instrumentos da mesma en torno a plans de ordenación de recursos forestais (PORF). Contémplase a redacción das instrucións xerais para a ordenación dos montes e os instrumentos de ordenación e xestión forestal, cuxo contido e estrutura axústanse ás necesidades dos propietarios, simplificándose ao máximo.

O instrumento de ordenación é obrigatorio para todos os montes, a partir de determinadas superficies, concretándose distintos prazos para o seu desenvolvemento. Neste sentido, o Plan Forestal de Galicia terá carácter vinculante e determinará o marco no que se elaborarán estes plans, que deben coordinarse cos correspondentes plans de prevención e defensa contra incendios forestais. As axudas e subvencións da Administración condicionaranse a que, no momento da solicitude, exista un instrumento de ordenación ou xestión aprobado e vixente, contemplando os prazos da normativa básica.

Aproveitamentos forestais
O título cuarto da nova lei regula os aproveitamentos forestais, distinguindo os madeirables dos non madeirables, entre os que destacan, pola súa incidencia social, económica e ambiental, o cinexético e o pastoreo, prestándose unha especial atención a este último. Establécese que o dereito de pastoreo no monte corresponde ao seu propietario e que o aproveitamento de pastos realizarase de xeito compatible e respectuoso coa conservación do potencial produtivo do monte e as actuacións de rexeneración do arborado. Ademais, o gando que deambule nas zonas forestais sen identificación nos casos nos que exista esta obriga legal, sen dono coñecido, terá a condición de mostrenco.

A xestión e administración destes animais será competencia dos concellos onde deambulen, podendo dispor deles. Os propietarios dos terreos forestais afectados poderán retirar polos seus propios medios dito gando e poñelo a dispor do concello. Dicir ademais que, no caso de montes con contratos de xestión pública e nos montes titularidade da Xunta de Galicia xestionados pola Administración forestal, a retirada do gando será da súa competencial. A Consellería competente en materia de montes establecerá canles de colaboración cos municipios para a realización destes labores, buscando un abaratamento dos custos e unha simplificación dos trámites.

Formulación integral do ámbito forestal

A norma presentada hoxe tamén dedica títulos ás infraestruturas forestais, á cadea monte-industria (creándose unha Mesa da Madeira e o Rexistro de empresas do sector) e á certificación forestal, ferramenta clave para garantir a trazabilidade dos produtos forestais galegos. A educación, divulgación e investigación, así coma os recursos xenéticos forestais e as enfermidades forestais e a defensa fitosanitaria, tamén se recollen no texto legal con títulos propios. O título sobre o fomento forestal, inclúe na súa regulación as sociedades de fomento forestal (SOFOR), que se configuran como entidades mercantís que agrupan dereitos de uso e aproveitamento de parcelas e que se estiman como piares fundamentais para o futuro desenvolvemento forestal da Comunidade Autónoma.

Por último, na Lei especifícase o réxime sancionador, desde a filosofía de conxugar a súa regulación, o rigor co infractor e a proporcionalidade debida entre a infracción cometida e a sanción imputada. A lei regula a cualificación dun terreo como forestal, as cotas mínimas de reinvestimentos en mellora e protección do monte, a consolidación legal da figura das SOFOR, o réxime de mecenado, os bosques como sumidoiros de carbono e a modificación da lei de incendios para mellorar a súa eficacia na loita contra os lumes forestais. En canto aos reinvestimentos, establécese que, nos montes públicos patrimoniais protectores e veciñais en man común, as contías (cotas) mínimas para mellora e protección forestal serán do 40% de todos os ingresos xerados e do 100% dos xerados a partir dos produtos resultantes de incendios forestais, considerándose ademais incluídos entre os fins de interese xeral, a efectos de incentivos fiscais, os orientados á xestión forestal sostible.

Melloras na normativa sobre incendios forestais

En relación coa norma sobre prevención de incendios, simplifícanse e incardínanse de xeito máis adecuado os distintos niveis de planeamento; recóllense uns contidos mínimos dos Plans Municipais de prevención e defensa contra incendios forestais; intégranse nos plans de distrito os de prevención e defensa das zonas de alto risco e redefínense os diferentes niveis de redes de faixas de xestión de biomasa, clarificando responsabilidades directas e subsidiarias, e integrándoas nos correspondentes plans de distrito ou municipais. Ademais, modifícanse as distancias de seguridade en torno ás vivendas e instalacións. Algúns dos cambios concretos máis salientables na lei sobre incendios son os seguintes: Establécese a obriga de xestionar biomasa arredor de 50 metros dos núcleos de poboación (antes eran100 metros), edificación, urbanización, depósito de lixo, cámpings, obras, parques e instalacións industriais situadas a menos de 400 metros do monte. Ademais, nos 30 metros (antes eran 50) desde o extremo da propiedade non poderá haber especies sinaladas na propia norma anti-lumes [piñeiro do país, piñeiro silvestre, piñeiro de Monterrey, piñeiro de Oregón, mimosa, acacia negra, eucalipto, queiruga, carqueixa, xesta, uz (carpaza), fento, silva e toxo].

Nas edificacións e instalacións construídas sen licenza, a xestión da biomasa dará dereito a unha indemnización polos danos e perdas que poidan ocasionar, así como polo lucro cesante, a cargo das persoas propietarias dos terreos edificados a favor do dono das especies afectadas. As novas edificacións en zonas forestais e de influencia forestal deberán asegurar a existencia dunha faixa perimetral de protección de 30 metros dentro da mesma propiedade arredor da edificación ou instalación, libre de vexetación seca e coa masa arbórea aclarada.

Cursos de ebanistería y forestal para Forcarei, y de mecánica para Cerdedo


El ayuntamiento de Forcarei anunció ayer que acababa de recibir una notificación de la consellería de Traballo e Benestar en la que se informaba sobre la concesión a este municipio de un curso de ebanista y otro de formación sobre aprovechamientos forestales.

El de ebanista tiene una duración de 818 horas y tendrá 15 alumnos. Se iniciará el próximo día 23, para concluir a final de noviembre, con un presupuesto total de 109.000 euros. Se desarrollará en Freixeira, con horario de 7.45 a 15 horas.

Por su parte, el de aprovechamiento forestal será de 618 horas, con un presupuesto de 67.000 euros y también con 15 alumnos. Será del 1 de julio al 19 de noviembre.

A Cercedo le fue concedido, por la Diputación, un curso de mecánica básica del automóvil, dirigido a personas de 16 a 35 años. Tendrá una duración de 30 horas, y el plazo para inscribirse ya está abierto, hasta el 7 de julio. Comenzará en septiembre.


lunes, 6 de junio de 2011

El proceso de producción de Ence también puede ser conocido ahora a través de un vídeo que la empresa incorporó su canal en Youtube. Las imágenes explican cómo se produce pasta de papel libre de cloro en la fábrica de Lourizán y cómo se genera energía renovable con biomasa.

El proceso de producción de Ence también puede ser conocido ahora a través de un vídeo que la empresa incorporó su canal en Youtube. Las imágenes explican cómo se produce pasta de papel libre de cloro en la fábrica de Lourizán y cómo se genera energía renovable con biomasa.




Con la difusión de este vídeo, que fue realizado por la productora pontevedrés ADPA Producciones Audiovisuales, Ence quiere continuar avanzando en su apuesta por la transparencia. «Queremos dar a conocer nuestros procesos en una fábrica, la de Pontevedra, que tiene unos parámetros de eficiencia y de gestión ambiental que, dacordo con un estudio realizado en 2009 por la consultora finlandesa Pöiry, están entre los mejores del sector de la producción de pasta a nivel global», destaca la pastera.

El vídeo que Ence acaba de publicar en su canal de Youtube muestra el proceso de producción paso a paso, comenzando con una vista de los bosques y con la llegada a la factoría de los camiones cargados con madera. «La empresa gestiona un patrimonio forestal que supera las 12.000 hectáreas de monte repartidas entre Galicia, Asturias y Cantabria», recuerda la filmación.

Los troncos y el corcho son separados después. Los primeros serán astillados para su posterior cocción. El corcho no se emplea para la producción de pasta de papel, así que se quema y el vapor que se genera es destinado a la producción de energía renovable.
En este senso, Ence destaca que «la fábrica de Pontevedra produce energía casi bastante para satisfacer sus propias necesidades empleando biomasa y otros restos de origen vegetal».
Añade que «la tecnología de última generación empleada permite que la planta tenga una potencia de energía eléctrica renovable equivalente al consumo de 66.000 hogares».

Blanqueado con oxígeno

En el proceso de producción de la fábrica de Lourizán, el factor realmente diferenciador con respecto a otras plantas del mundo es el blanqueado. «Se realiza con oxígeno y agua oxigenada. No se emplea cloro ni ningún derivado del cloro», recalca la empresa, tras recordar que «sólo existen dos fábricas en el mundo que producen pasta de papel a partir de Madeira de eucalipto sin emplear derivados del cloro, y una de ellas está en Pontevedra».

Ence, que es la empresa líder en España en producción de pasta de celulosa y en generación de energía renovable con biomasa, exporta la producción de su fábrica de Pontevedra a través del Puerto de Marín a países de toda Europa.